fbpx

Zapisz się na bezpłatną lekcję próbną! Bez zobowiązań!

Historia Jednej Pralinki

Historia Jednej Pralinki

 

Smak jednej czekoladki Perugina  – Baci skłonił mnie do poszukiwań dlaczego jest taka wyjątkowa i o co tyle hałasu.  Wszystkie tropy prowadziły do Luisy Spagnoli. Gdyby nie ona, świat być może nie delektowałby się teraz nieziemskim smakiem wyjątkowych pralinek.

Luisa przyszła na świat w Perugii w 1877  w biednej rodzinie jako Luisa Sargentini. Ojciec sprzedawał ryby, matka zaś zajmowała się domem. Luisa od najmłodszych lat marzyła, że kiedyś otworzy swoją małą cukiernie bądź będzie szyć ubrania.

Bardzo młodo wyszła za mąż za Annibale Spagnoli. Jednak to nie ślub miał zasadniczy wpływ na to co wydarzyło się później, a przyjaźń z  cukiernikiem Corellim, który otworzył przed nią świat czekolady, tajnych receptur i pomógł rozwijać ukryty cukierniczy talent. W szybkim skrócie: potajemnie wynajęty przez nią lokal i prosperująca firemka są dla jej męża sporym szokiem, jednak daje się  on przekonać do pomysłu Luisy i odtąd prowadzą razem  Confetteria Spagnoli. Interes kwitnie, rozwija się błyskawicznie.

Rok 1907 rok to nawiązanie współpracy z Francesco Buitoni, wielkim przedsiębiorcą. Tak rodzi się Società Perugina, zalążek czekoladowego imperium, w którym powstają: czekolady, confetti, cukierki, później czekolady o smaku banana i wspomniane BACI.

To właśnie Baci stały się symbolem Made in Italy. Ale dlaczego??????? Dla wtajemniczonych kilka słów po włosku skąd wzięło się Baci. Jeżeli nie możecie doczekać się finału możecie do tego fragmentu powrócić za chwil kilka;)

È il 1922 quando Luisa Spagnoli, nel tentativo di contenere i costi di produzione, impasta la granella di nocciola, residuo di tante lavorazioni, aggiungendovi una nocciola intera e ricoprendola con l’inconfondibile cioccolato Luisa®. Vista la forma simile alla nocca di una mano lo chiama “Cazzotto”.

Il Bacio® come lo conosciamo non è ancora nato. Ci vuole il fondamentale contributo di altri due personaggi per far entrare il cioccolatino prima nella Storia e poi nella Leggenda. Il primo è Giovanni Buitoni. Lui stesso racconta: “Come avrebbe potuto un cliente entrare in un negozio e chiedere, magari ad una graziosa venditrice, “Per favore, un cazzotto?” Tolsi il cartello e ne misi uno nuovo “Baci® Perugina®”. Il secondo è l’Art Director di casa Perugina, il futurista Federico Seneca, che conferisce un’immagine al Bacio®: l’incarto color argento e le scritte blu, il bigliettino con la frase d’amore, la confezione con i due amanti che si baciano ispirati al dipinto di Hayez “Il Bacio”.Il successo è immediato per il delizioso cioccolatino, dalla ricetta unica ed inconfondibile. Nel 1927 la pubblicità recita: ”In soli 5 anni la Perugina ha distribuito cento milioni di Baci® e continua a tutt’oggi con foga giovanile”.

 

Historia tej czekoladki ma swoje odzwierciedlenie w kreatywności i zaradności Luisy. Interes kwitł w najlepsze, jednak pozostałości z linii produkcyjnej były spore, a co za tym marnotrawiono pieniądze. Stawiając za cel oszczędności, postanowiła ona nie wyrzucać produkcyjnych „odpadków”, a wykorzystać powtórnie. Z kruszonych orzechów i czekolady ugniotła na próbę rozpływające się w ustach cudo…oblanie nieforemnej kulki czekoladą dopełniło obłędności. Przypominająca pięść pralinka otrzymała nazwę Cazzotto. Jednak nazwa była mało chwytająca za serce, wręcz przeciwnie, pytanie o pięść kojarzyło się z kłopotami. Zdecydowano przechrzcić Cazotto na Bacio. I był to bez wątpienia strzał w dziesiątkę.Buziak/ Całus kojarzony był przecież z miłością, wyzwaniem, uczuciem, poświeceniem, wszystkim co zmysłowe. Skradł serca smakoszy włoskich i tych spoza kraju o kształcie buta. Baci były obietnicą czegoś pieczołowicie dopracowanego, świadczyło o tym chociażby ozdobne pudełko. Nowość przy pakowaniu czekoladek. Wisienką na przysłowiowym torcie stała się miłosna sentencja dołączana do każdej pralinki. Była warta więcej niż tysiące słów. I nawet dziś, odwiedzając stronę internetową BaciPerugia możemy codziennie odnajdywać miłosne wróżby na każdy dzień. Słodkie! Prawda?

Lody dla ochłody! – ranking włoskich lodziarni

Lody dla ochłody! – ranking włoskich lodziarni

Lody, pizza i spaghetti to kulinarne trio, które podobnie jak wielobarwna flaga, są symbolem rozpoznawczym Włoch. Jak Włochy to i upalne lato, z czym z kolei wiąże się szukanie ochłody. Il gelato, to słowo, które warto znać, jeżeli pod słowem ochłoda szukacie lodów.

Badania rynku wykazały, że we Włoszech działa 36.970 lodziarni (le gelaterie)!!!!! Ilość ta robi wrażenie. Jeżeli wybieracie się do Włoch warto zapoznać się z rankingiem lodziarni, które po prostu trzeba odwiedzić. Na stronie dissapore.com znajdziecie sto lodziarni i oto przed Wami pierwsza piątka, która każdy lodomaniak musi odhaczyć na swojej włoskiej mapie.

#1 Cremeria Capolinea – viale Ettore Simonazzi 14, Reggio Emilia

 

Jedna z najbardziej znanych lodziarni we Włoszech, która zagwarantuje Wam lody produkowane tylko z najwyższej jakości składników naturalnych. Lody z całą pewnością trzeba spróbować, żeby poznać ten niebiański smak. Szczególnie wpasują się w gust tych, którzy są miłośnikami pistacji (il pistacchio). Smaków do spróbowania (provare) jest znacznie więcej, na przykład ricotta z kwiatami czarnego bzu (la ricotta al fior di sambuco) z morelą (l’albicocca) i imbirem (il zenzero), gruszką (la pera). Mniam!

#2 Galliera 49 – via Galliera 49, Bologna

galliera 49, gelateria, bologna

Dla Galliera 49 wytwarzanie lodów to proces niekończący się i ekspresowy zarazem, z racji tłumów żądnych rewelacyjnych smaków. Lody nie zawierają tłuszczów utwardzwonych (i  grassi idrogenati), barwników (coloranti), konserwantów (conservanti), sztucznych aromatów (aromi artificiali). Do produkcji lodów używają cukru trzcinowego (zucchero di canna), kakao (cacao), kawę najwyższej jakości, świeże jaja (uova fresche), mleko (il latte) i śmietanę (la panna) pochodzące z Południowego Tyrolu, co jest gwarancją najwyższej jakości. To samo tyczy się owoców, selekcjonując tylko te z upraw bio.

Co ciekawe! W Galliera 49 śmietana jest gratis!

 #3 De Coltelli – lungarno Pacinotti 23, Pisa | via San Paolino 10, Lucca

gelateria de coltelli pisa lucca

Tu wykorzystuje się najlepsze składniki by otrzymać (ottenere) najlepszy smak (sapori).  W lodziarni używa się jedynie owoców sezonowych (frutta fresca di stagione). Jedna z przyświecających temu dewiz brzmi „truskawki nie zawsze są smaczne, ale nie trzeba zawsze serwować lodów truskawkowych”. W składzie lodów znajdziecie świeże mleko i śmietankę, jajka od kur z wolnego wybiegu (uova fresche di galline allevate a terra). Właściciele lubują się w rzeczach prostych i naturalnych.

#4 Soban – Valenza/Alessandria [-2]

gelateria soban, alessandria, valenza

Lodziarnia Soban powstała w 1924 roku i od tego czasu oferuje produkty, które dzięki magicznej recepturze rozkochują sobie ludzi z całego świata. Ich lodowa historia narodziła się w „Val di Zoldo” znanej na całym świecie jako Lodowa Dolina, gdzie śnieg zrobiony jest z wanilii, drzewa zaś są jak chrupiące wafle, a zieleń dookoła to nic innego jak lody pistacjowe.

Właściciele lodziarni od samego początku bazują na tradycjonalnych przepisach, ucząc się od najlepszych rzemieślników w tej dziedzinie. Lody Soban wielokrotnie wygrywały na festiwalach lodowych smaków i są wizytówką miasta. Oczywiście są w 100% naturalne, ze składników lokalnych i sezonowych, poddawanych surowej selekcji, dostarczanych od sprawdzonych dostawców.

#5 Di Matteo – Piazza A. Torre, 13/15 – S. Antuono di Torchiara (Salerno)

gelateria-di-matteo-torchiara

Z ponad czterdziestoletnim doświadczeniem, lodziarnia Di Matteo rozpieszcza kubki smakowe ludzi odwiedzających  Salerno. Naturalne składniki, najlepsze techniki wykorzystywane przy produkcji, to wszystko sprawia, że oferowane lody zapewniają niezwykłe doznanie smakowe. Przy wytwarzaniu lodów rzemieślniczych stosowana jest zasada harmonii z naturą, równowagi i spójności.

Jeżeli jesteście ciekawi dalszej części rankingu zapraszam na stronę https://www.dissapore.com/locali/100-migliori-gelaterie-artigianali-2016/


Warning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/maddalen/domains/via-italia.pl/public_html/wp-content/uploads/et_temp/biscotti4-1-1080x675.jpg) is not within the allowed path(s): (/home/platne/serwer85217/public_html/via-italia.pl/:/home/virtuals/via-italia.pl/:/usr/local/php56-fpm/lib/php/:/tmp:/home/tmp:/var/lib/php5) in /home/platne/serwer85217/public_html/via-italia.pl/wp-content/themes/Divi/epanel/custom_functions.php on line 1512
Bożonarodzeniowe ciastka :)

Bożonarodzeniowe ciastka :)

źródło: www.bebeblog.it

Coraz bliżej święta, a święta to czas większej swobody kalorycznej:) Każdy łasuch zaciera ręce, bo wie że może więcej. Na włoskich stołach królują różnorakie wypieki, jednak nie mogło zabraknąć słodkości, czyli I BISCOTTI DI NATALE. Jeżeli ta nazwa nadal nic Wam nie mówi, pomyślcie o ciastku ze Shreka i wszystko powinno okazać się jasne. Sławne „ciastki” mogą przybierać rozmaite formy: gwiazdy (stelle), domki (casette), dzwonki (campane) itp.

Jeżeli jeszcze ich nie przygotowaliście, nie zwlekajcie. Pomoże Wam w tym poniższy przepis, który osłodzi Wasze podniebienia i wzbogaci włoskie słownictwo.

SKŁADNIKI

350 gram mąki

150 gram cukru

150 gram masła

150 gram miodu

1 jajko

1 łyżeczka sody oczyszczonej

2 łyżeczki imbiru

1 łyżeczka cynamonu

1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej

1/4 łyżeczki mielonych goździków

szczypta soli

Do dekoracji

200 gram cukru pudru

1 białko

barwniki spożywcze

WYKONANIE:

Przesiać (setacciare) mąkę i wymieszać z przyprawami korzennymi (le spezie), z sodą oczyszczoną (il bicarbonato) i solą (sale). W drugiej misce (una ciotola) ubić (sbattere) masło z cukrem, dodając (aggiungere) jajko i na końcu miód. Stopniowo połączyć (unire) składniki suche i mokre, mieszając do otrzymania jednolitego ciasta. Uformować kulę (formare una palla), owinąć w folię (pellicola trasparente). Włożyć do lodówki na kilka godzin. Najlepiej przygotować ciasto (l’impasto) na dzień przed pieczeniem. Wyjąć schłodzone ciasto i podzielić (dividere) na mniejsze części. Każdą z nich przy pomocy wałka (il matterello) rozwałkować na 5 mm grubości. Ułożyć na blaszce i piec w 180 stopniach przez 8-10 minut. Wystudzić na kratce (griglia). Uważajcie jednak na pierniczki, gdyż są bardzo kruche i niejeden może przez przypadek stracić głowę podczas wyciągania z blaszki (perdere la testa).

biscotti4

źródło: voloscontato.it

Przygotujcie lukier (preparare la glassa), ubijając białko (l’albume) i dodając cukier puder (zucchero a velo). Udekorujcie pierniczki według uznania.

biscotti-5

źródło: www.soniaperonaci.it

Smacznego!

Dla ciekawych spis  składników po włosku:

biscotti-2

Ingredienti per i biscotti

  • 350 gr farina 00
  • 150 gr di zucchero semolato
  • 150 gr di burro
  • 150 gr di miele
  • 1 uovo
  • 1 cucchiaino di bicarbonato
  • 2 cucchiaini di zenzero in polvere
  • 1 cucchiaino di cannella in polvere
  • 1/4 cucchiaino di noce moscata in polvere
  • 1/4 cucchiaino di chiodi di garofano macinati
  • 1 pizzico di sale

 per la decorazione

  • 200 gr di zucchero a velo
  • 1 albume
  • coloranti alimentaribiscotti-1

Warning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/maddalen/domains/via-italia.pl/public_html/wp-content/uploads/et_temp/hqdefault-1080x675.jpg) is not within the allowed path(s): (/home/platne/serwer85217/public_html/via-italia.pl/:/home/virtuals/via-italia.pl/:/usr/local/php56-fpm/lib/php/:/tmp:/home/tmp:/var/lib/php5) in /home/platne/serwer85217/public_html/via-italia.pl/wp-content/themes/Divi/epanel/custom_functions.php on line 1512
Bożonarodzeniowe ciastka :)

Cosa nostra – o sycylijskiej mafii + film

Słowo mafia bez wątpienia znają niemalże wszyscy i doskonale wiadomo, iż wiąże się z nim działalność organizacji przestępczych. Termin ten początkowo używany był jednak, aby wskazać organizację kryminalną, która narodziła się na Sycylii. Znana jest jako Cosa Nostra (nasza sprawa). Początki jej działalności sięgają  XIX wieku. Jest jedną z największych organizacji przestępczych na świecie, której ekspansja objęła głownie Amerykę Północną. Na przestrzeni dekad macki jej wpływów rozprzestrzeniły się do najwyższych struktur politycznych i finansowych.

via italia mafia

Fabrizio Calvi, włoski publicysta tak zdefiniował mafię w kilku słowach:

To organizacja złoczyńców, mająca na celu nielegalne bogacenie się jej członków i występująca jako pasożytniczy pośrednik, narzucony przemocą, między własnością a pracą, produkcją a konsumpcją, między obywatelem a państwem. Mafia to kapitalizm pasożytniczy, który zarabia, ale nie kreuje niczego, poza narkotykami i śmiercią.

Aktywność, z której Cosa Nostra jest znana to międzynarodowy handel narkotykami, spekulacje aktywami pieniężnymi i nieruchomościami, pranie brudnych pieniędzy, wymuszenia, handel bronią.

Jej kryminalna strategia jest dwojaka: z jednej strony zapewnia sobie władzę nad terytorium,  z drugiej narzuca podatki i haracze na przedsiębiorstwa i firmy w swoim obszarze działania. Stosuje przy tym okrucieństwo i srogie kary dla tych, którzy nie chcą się tym regułom podporządkować.

via italia

Stanie się jednym z członków mafii, wiąże się  z nawróceniem się na jej „religię”. Każdy nowicjusz jest dokładnie sprawdzany i musi mieć odpowiedni bagaż doświadczeń. Gdy spełni wymagane kryteria czeka go rytuał inicjacji.  Kandydat zostaje przedstawiony przedstawicielom klanu. Gdy przejdzie pomyślnie „rekrutacyjne sito” musi zgodzić się na przestrzeganie listy zasad obowiązujących w Cosa Nostra. I tak bezwzględnie należy przestrzegać wewnętrznego regulaminu, który trzyma w ryzach niecne zapędy członków. Brzmi on następująco:

  • nie pożądaj kobiety innego członka rodziny
  • nie kradnij
  • nie korzystaj z usług prostytutek
  • nie zabijaj członków rodziny
  • unikaj donosicielstwa (zwłaszcza policji)
  • okazuj zawsze dobre maniery

Struktura mafii Cosa Nostra przypomina piramidę. Na samym dole znajdują się rodziny/klany składające się z tzw. uomini d’onore (ludzi honoru). Każdy klan ma swojego il capo (szefa), który sprawuje kontrolę absolutną nad pozostałymi jednostkami, stając się głową rodziny (il capofamiglia).  Klany mają przydzielone rewiry, nad którymi sprawują władzę i żadne działanie nie może zostać podjęte bez zgody, czy też wiedzy tego najwyższego. Dzielą się one na grupy składające się z 10 uomini d’onore, tzw. le decine, z kolejny szefem zwanym il capodecina.

Trzy rodziny z danego terytorium tworzą obwody (un mandamento), nad którym sprawuje rządy il capomandamento. Różni capimandamento jednoczą się w komisję tzw. cupola provinciale, ta najważniejsza znajduje się w Palermo. Komisji tej przewodniczy jeden z capimandamento i otrzymuje on tytuł CAPO

via italia mafia

Ponad nimi znajduje się la cupola regionale (interprovinciale). To najbardziej znaczący organ, tutaj bowiem zjeżdża się wszyscy przedstawiciele prowincji.  Na szczycie La Regione znajduje się szef szefów Capo Dei Capi lub Padrinoojciec chrzestny. To najwyżej postawiona osoba w mafii, dominuje innymi członkami. W przypadku jego śmierci,  nowy szef wybierany jest przez kilku caporegime.

Włoską mafię, a w zasadzie jej amerykańskie odnogi nie raz królowały na wielkim ekranie i głównie tak wykształciło się nasze wyobrażenie o tej organizacji przestępczej.

via italia

Jeżeli chcecie poznać więcej szczegółów o Cosa Nostra tym razem od strony naukowej zapraszam do obejrzenia filmu:

 


Warning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/maddalen/domains/via-italia.pl/public_html/wp-content/uploads/et_temp/wloski-cmentarz-1080x675.jpg) is not within the allowed path(s): (/home/platne/serwer85217/public_html/via-italia.pl/:/home/virtuals/via-italia.pl/:/usr/local/php56-fpm/lib/php/:/tmp:/home/tmp:/var/lib/php5) in /home/platne/serwer85217/public_html/via-italia.pl/wp-content/themes/Divi/epanel/custom_functions.php on line 1512
Bożonarodzeniowe ciastka :)

Wszystkich Świętych we Włoszech + słownictwo

Przed nami szczególne dni, refleksyjne, jak pogoda za oknem. Czy zastanawialiście się skąd w ogóle wzięło się Wszystkich Świętych? Wszystkich dociekliwych zapraszam więc na krótką lekcję historii. Pochodzenie tego święta wiąże się z kontrowersjami i różnymi teoriami, które sięgają  czasów antycznych, a dokładnie kultury ludów celtyckich. U Celtów właśnie rok podzielony był na dwa okresy: ten w którym następowało odrodzenie i bujność natury, oraz ten w którym natura przechodziła w czas spoczynku. Dni, które je zapoczątkowywały, były hucznie świętowane, pierwszy w marcu (celebracja życia) i drugi, który był początkiem zimy (związany ze śmiercią). Miały one dodatkowo swoje nazwy, odpowiednio Beltane i Samhain.

W tym samym okresie, również Rzymianie obchodzili podobne do Samhain święto, podczas którego oddawano cześć Pomonie (la festa in onore di Pomona). Wtedy to dziękowano za obfite plony i okazywano wdzięczność ziemi za jej hojność.

Kiedy Cezar podbił Galię, dwa święta pogańskie, celtyckie i romańskie, zaczęły uzupełniać się. Miały odtąd być obchodzone na przełomie nocy z  31 października na 1 listopada (la notte tra il 31 ottobre e il primo novembre). Dodatkowo noc ta otrzymała swoją nazwę Nos Galan – Gaeaf, wtedy to  zmarli (i defunti) powracali z zaświatów (tornare dall’oltretomba) i przechadzali się po ziemi, między żywymi (i viventi).

Wraz z nastaniem chrześcijaństwa pojawił się dzień Wszystkich Świętych  (Ognissanti), jak wskazuje jego nazwa, upamiętniała wszystkich świetnych z kart historii chrześcijańskiej.  Każdy dzień w kalendarzu był zadedykowany innemu świętemu  (un santo), bądź męczennikowi (un martire). Z racji tego, że postaci było więcej niż dni kalendarzowych w roku, nie każdy z nich mógł się tam znaleźć.  Dlatego powstało święto upamiętniające ich wszystkich. Początkowo było obchodzone 13 maja. Jednak tym sposobem, w jednym roku funkcjonowały dwa święta o podobnym znaczeniu, to na wiosnę oraz to na jesień.

Kościół przeniósł „swoje” święto na listopad.  Odtąd Tutti i Santi mieli być czczeni co roku, 1 listopada. W 1000 roku Kościół katolicki  dzień 2 listopada poświęcił zmarłym La festa dei defunti, znany także jako Giorno dei Morti lub Commemorazione dei Defunti. Wtedy to wierni wspominali drogie im osoby, których nie ma już z nimi. Działanie to miała wyplenić pogańskie zwyczaje z chrześcijańskiego świata.

W  1475  IV Święto Ognissanti stało się obowiązkowe we wszystkich kościołach zachodnich. Natomiast noc di Nos Galan-Gaeaf,  zapamiętana przede wszystkich w krajach kultury anglosaskiej, przybrała postać Halloween, przypadając na wigilię dnia wszystkich Świętych (la vigilia di Ognissanti o di Tutti i Santi).

Jak wygląda to Święto we Włoszech?

Trzeba przyznać, że dla wielu Włochów Wszystkich Świętych staje się dniem wolnym od pracy i niestety, bardzo często nie pamiętają oni nawet dlaczego. Oczywiście niektóre rodziny odwiedzają bliskich zmarłych na cmentarzach, ale widzi się tutaj mniej niż w Polsce kwiatów i wiązanek. Wszystkich Świętych we Włoszech jest to dzień, który często spędza się z rodziną jedząc typowe tylko dla tego dnia dania i smakołyki (ossa dei morti) i popijając vino cotto – czerwone wino, bardzo długo podgrzewane, aż powstaje z niego gęsty, słodki, ciemnoczerwony likier. Dodatkowo, w większości włoskich miast jest organizowana tzw. fiera dei morti, czyli targ. Włosi raczej podchodzą do tego Święta z typową dla nich radością.

Ciekawostka na koniec, związana z włoskimi cmentarzami, które, uwaga, we Włoszech są piętrowe. Stare cmentarze są wypełnione kaplicami, gdzie chowano całe rodziny, natomiast te nowe to prawdziwe wieżowce, w których znajdują się groby.

wloski-cmentarz

wloski-cmentarz-2

A oto słodycze związane ze świętem Ognissanti przygotowane z mąki, cukru, jajek i migdałów:

Znalezione obrazy dla zapytania ossa dei morti

Znalezione obrazy dla zapytania ossa dei morti

Jak przygotować te smakołyki?

Na sam koniec słownictwo związane z dzisiejszym Świętem:

 

wszystkichswietychwewloszech

A może ktoś z Was Drodzy Czytelnicy zna inną wersję pochodzenia tego święta?

 

20 wskazówek jak nauczyć się skutecznie języka obcego" + planner!

Odbierz darmowy ebook

 

Udało się!

Pin It on Pinterest