fbpx
Polsko – włoski dekalog narciarza (+ słownictwo!)

Polsko – włoski dekalog narciarza (+ słownictwo!)

Pewnie wielu z Was jest pasjonatami białego szaleństwa, ba! zapewne są wśród Was miłośnicy włoskiego śnieżnego puchu. W związku z tym, aby uchronić Was przed międzynarodową katastrofą, przedstawiam Wam polsko- włoski Dekalog dla każdego narciarza i snowboardzisty:

Il decalogo dello sciatore:

1.Rispetto degli altri

Każdy narciarz czy snowboardzista musi zachowywać się (comportarsi) w sposób, który nie zakłóci bezpieczeństwa (sicurezza) innych . Miłośnicy białego szaleństwa są  odpowiedzialni nie tylko za swoje zachowanie (comportamento) na trasie (in pista), ale także za sprzęt (attrezzature) i jego ewentualne usterki (eventuali difetti).

2.Padronanza della velocità e comportamento

Należy kontrolować prędkość (velocità) i zachowanie adekwatnie do swoich zdolności (capacità), warunków atmosferycznych (il tempo), a także tłoku na trasach zjazdowych (traffico sulle piste)

3.Scelta della direzione

Narciarz (lo sciatore) lub snowboardzista (lo snowboarder) będąc na głównej trasie zjazdowej, ma możliwość (avere la possibilità) wyboru ścieżki. Jest zobowiązany trzymać jeden kierunek, który wybrał, aby uniknąć zderzenia (collisione) z innym narciarzem, czy snowboardzistą. Ten z przodu ma zawsze pierwszeństwo (la precedenza). Należy zachować wystarczającą odległość, aby móc szybko reagować na to, co może się stać.

  1. Sorpasso in pista

Wyprzedzanie jest dozwolone, czy to z prawej strony, czy to z lewej. Jednak zawsze z takiej odległości, która pozwoli na swobodne ruchy na trasie. Każdy jest odpowiedzialny za swoje manewry (manovra) i musi zwracać uwagę na poczynania innych.

  1. Attraversamenti ed incroci

Ci, którzy mijają krzyżujące się ze sobą szlaki podczas wykonywani swoich ćwiczeń, czy treningu (allenamento), muszą upewnić się, że nie zderzą się z innymi uczestnikami „ruchu”.

  1. Sosta sulla pista

Machanie do siebie,  czy witanie się jest miłe. Jednak mówcie sobie cześć na stoku w ostateczności, co pozwoli uniknąć zatrzymywania się pośrodku trasy, czy w warunkach słabej widoczności.

  1. Salita e discesa lungo una pista da sci

Wracając na szczyt należy trzymać się krawędzi, a także zwracać uwagę na zjeżdżających.

  1. Rispetto della segnaletica sulle piste

Należy maksymalnie przestrzegać (tenere a massimo rispetto) znaków  (segnaletica) i wytycznych na szlakach. Różne stopnie trudności oznakowane są różnymi kolorami: czarny (nero), czerwony (rosso), niebieski (blu), zielony (verde). Na trasie znajdują się rozmaite znaki sygnalizujące niebezpieczeństwo (pericolo), wąski przejazd (passaggio stretto), zamknięcie (chiusura) etc.

  1. Assistenza

Pomoc na stoku jest obowiązkiem moralnym (dovere morale). Chociaż na stoku nie ma obowiązku prawnego (obbligo legale) należy udzielić pierwszej pomocy (prestare le prime cure), wezwać pogotowie (il pronto intervento), zaznaczyć (segnalare) obecność jednego lub większej ilości rannych.

10.Identificazione

Każdemu może przydarzyć się wypadek. Cześć weźmie lub nie weźmie za niego odpowiedzialności. Zwłaszcza jeżeli nie było świadków. Każdy sportowiec powinien mieć zasady moralne i poczucie uczciwości w takich sytuacjach. Pozwoli to na sporządzenie przez służby ratunkowe właściwego raportu, a ponadto ułatwi wszelkie ewentualne staranie się o odszkodowanie, czy pokrycie powstałych szkód.

FONTE: LINK

Może Wam się przyda dodatkowe słownictwo związane z białym szaleństwem:

fonte: giochi e attività 3

fonte: słownik obrazkowy PONS

fonte: słownik obrazkowy PONS

fonte: słownik obrazkowy PONS

 

Wszystkich Świętych we Włoszech + słownictwo

Wszystkich Świętych we Włoszech + słownictwo

Przed nami szczególne dni, refleksyjne, jak pogoda za oknem. Czy zastanawialiście się skąd w ogóle wzięło się Wszystkich Świętych? Wszystkich dociekliwych zapraszam więc na krótką lekcję historii. Pochodzenie tego święta wiąże się z kontrowersjami i różnymi teoriami, które sięgają  czasów antycznych, a dokładnie kultury ludów celtyckich. U Celtów właśnie rok podzielony był na dwa okresy: ten w którym następowało odrodzenie i bujność natury, oraz ten w którym natura przechodziła w czas spoczynku. Dni, które je zapoczątkowywały, były hucznie świętowane, pierwszy w marcu (celebracja życia) i drugi, który był początkiem zimy (związany ze śmiercią). Miały one dodatkowo swoje nazwy, odpowiednio Beltane i Samhain.

W tym samym okresie, również Rzymianie obchodzili podobne do Samhain święto, podczas którego oddawano cześć Pomonie (la festa in onore di Pomona). Wtedy to dziękowano za obfite plony i okazywano wdzięczność ziemi za jej hojność.

Kiedy Cezar podbił Galię, dwa święta pogańskie, celtyckie i romańskie, zaczęły uzupełniać się. Miały odtąd być obchodzone na przełomie nocy z  31 października na 1 listopada (la notte tra il 31 ottobre e il primo novembre). Dodatkowo noc ta otrzymała swoją nazwę Nos Galan – Gaeaf, wtedy to  zmarli (i defunti) powracali z zaświatów (tornare dall’oltretomba) i przechadzali się po ziemi, między żywymi (i viventi).

Wraz z nastaniem chrześcijaństwa pojawił się dzień Wszystkich Świętych  (Ognissanti), jak wskazuje jego nazwa, upamiętniała wszystkich świetnych z kart historii chrześcijańskiej.  Każdy dzień w kalendarzu był zadedykowany innemu świętemu  (un santo), bądź męczennikowi (un martire). Z racji tego, że postaci było więcej niż dni kalendarzowych w roku, nie każdy z nich mógł się tam znaleźć.  Dlatego powstało święto upamiętniające ich wszystkich. Początkowo było obchodzone 13 maja. Jednak tym sposobem, w jednym roku funkcjonowały dwa święta o podobnym znaczeniu, to na wiosnę oraz to na jesień.

Kościół przeniósł „swoje” święto na listopad.  Odtąd Tutti i Santi mieli być czczeni co roku, 1 listopada. W 1000 roku Kościół katolicki  dzień 2 listopada poświęcił zmarłym La festa dei defunti, znany także jako Giorno dei Morti lub Commemorazione dei Defunti. Wtedy to wierni wspominali drogie im osoby, których nie ma już z nimi. Działanie to miała wyplenić pogańskie zwyczaje z chrześcijańskiego świata.

W  1475  IV Święto Ognissanti stało się obowiązkowe we wszystkich kościołach zachodnich. Natomiast noc di Nos Galan-Gaeaf,  zapamiętana przede wszystkich w krajach kultury anglosaskiej, przybrała postać Halloween, przypadając na wigilię dnia wszystkich Świętych (la vigilia di Ognissanti o di Tutti i Santi).

Jak wygląda to Święto we Włoszech?

Trzeba przyznać, że dla wielu Włochów Wszystkich Świętych staje się dniem wolnym od pracy i niestety, bardzo często nie pamiętają oni nawet dlaczego. Oczywiście niektóre rodziny odwiedzają bliskich zmarłych na cmentarzach, ale widzi się tutaj mniej niż w Polsce kwiatów i wiązanek. Wszystkich Świętych we Włoszech jest to dzień, który często spędza się z rodziną jedząc typowe tylko dla tego dnia dania i smakołyki (ossa dei morti) i popijając vino cotto – czerwone wino, bardzo długo podgrzewane, aż powstaje z niego gęsty, słodki, ciemnoczerwony likier. Dodatkowo, w większości włoskich miast jest organizowana tzw. fiera dei morti, czyli targ. Włosi raczej podchodzą do tego Święta z typową dla nich radością.

Ciekawostka na koniec, związana z włoskimi cmentarzami, które, uwaga, we Włoszech są piętrowe. Stare cmentarze są wypełnione kaplicami, gdzie chowano całe rodziny, natomiast te nowe to prawdziwe wieżowce, w których znajdują się groby.

wloski-cmentarz

wloski-cmentarz-2

A oto słodycze związane ze świętem Ognissanti przygotowane z mąki, cukru, jajek i migdałów:

Znalezione obrazy dla zapytania ossa dei morti

Znalezione obrazy dla zapytania ossa dei morti

Jak przygotować te smakołyki?

Na sam koniec słownictwo związane z dzisiejszym Świętem:

 

wszystkichswietychwewloszech

A może ktoś z Was Drodzy Czytelnicy zna inną wersję pochodzenia tego święta?

 

20 wskazówek jak nauczyć się skutecznie języka obcego" + planner!

Odbierz darmowy ebook

 

Udało się!

Pin It on Pinterest