fbpx
Historia Panettone jakiej nie znacie

Historia Panettone jakiej nie znacie

Do Świąt jeszcze daleko, jednak to właśnie teraz jest najlepszy czas by poeksperymentować w kuchni z nowościami, co uchroni nas przed strzeleniem kulinarnej gafy na Boże Narodzenie. Może w tym roku ktoś z Was postanowi zmierzyć się z ciastem – legendą, Panettone. Być może ktoś z Was, aby w końcu najeść się do syta, upiecze swoje własne Panettone.

panettone-alto

Nie tylko smak i jego oszałamiająca wysokość zachwyca, ale także historia, z pozoru zwyczajna, jednak zapadająca w pamięć. Ile ludzi, tyle legend, tak jest i w przypadku pochodzenia tego ciasta. Mnie wyjątkowo przypadła do gustu jedna z nich.

Dawno dawno temu…żył sobie  Toni, skromny pomywacz na dworze Ludwika il Moro. To jemu przypadł tytuł wynalazcy najbardziej charakterystycznego dla włoskiej tradycji ciasta. Jak do tego doszło? Otóż w Wigilię Świąt Bożego Narodzenia, szef kuchni (il capocuoco) na dworze Sforzów, piekł słodkości na książęcy bankiet (il banchetto ducale). Pech chciał, iż słodkości przypaliły się i nie mogły zostać podane szacownym gościom. Toni poratował sytuacje tworząc coś „na szybko”. Zmieszał zaczyn drożdżowy z  mąką (farina), jajkami (uova), cukrem (zucchero)rodzynkami (uvetta) i kandyzowanymi owocami (canditi) by na końcu otrzymać wyjątkowo elastyczne i miękkie ciasto (un impasto).

Po upieczeniu było ono nie tylko wysokie, jego chrupiąca skórka, aromatyczny zapach suszonych owoców sprawiły, iż zostało pochłonięte w tempie błyskawicznym. Ten spektakularny i przypadkowy sukces znalazł odzwierciedlenie w nazwie ciasta. Ludwik il Moro zdecydował się, że będzie nosiło imię twórcy (il creatore).  I tak, w kulinarnym słowniku pojawiło się Pan de Toni, które z czasem przybrało nazwę Panettone.

Przez stulecia ciasto przybierało różne formy, jednak smak pozostał tak samo doskonały. Wracając do kształtów, można wyróżnić il panettone basso – NISKIE oraz il panettone alto  – WYSOKIE. Pierwsze narodziło się to wyrośnięte, później ewoluowało w niskie i tak współistnieją ze sobą dwa smakowite cuda sztuki kulinarnej:) Dzisiaj te dwie formy współistnieją obok siebie i ciężko powiedzieć, której jest bliżej do tradycji, bowiem obie są tak samo rozchwytywane przez smakoszy.

Na uwagę zasługuje postać Angelo Motta, to on, w latach 20 XIX wieku zastosował przy wypiekaniu panettone bocznych tekturek (pirottino) otaczających blaszkę do pieczenia, dzięki temu ciasto mogło rosnąc naprawdę wysoko, przybierając charakterystyczny kształt grzyba. Ten właśnie wygląd dominował przez kolejne dziesięciolecia przy produkowaniu panettone na skalę masową.

Poniżej historia panettone w obrazkach:)

 

legenda
 

 

pożartujmy, po włosku!

pożartujmy, po włosku!

Dzisiejsze słówko dnia to: BARZELLETTA, czyli dowcip.

barzelletta-slownik-wlosko-polski

Moi kursanci doskonale je już znają, bo przyznam się, że w tym tygodniu większość z nich „męczyłam” dowcipami po włosku :) Oczywiście wszystko było przemyślane i miało konkretny cel. Jak powszechnie wiadomo, dowcipy są jednym z  najlepszych sposobów na naukę języka obcego, ponieważ robimy to co lubimy, a w końcu śmiech to zdrowie :) Każdy z nas lubi czytać kawały bądź ich słuchać- i w tym tkwi cały sukces! Kawały zazwyczaj są krótkie (więc nie znudzisz się nauką), zawierają wiele słów i wyrażeń potocznych, które bardzo ciężko znaleźć w podręcznikach. Rozumienie kawałów w obcym języku świadczy też o tym, że potrafisz myśleć abstrakcyjnie, rozumiesz grę słów, a to oznacza, że Twoja znajomość języka jest już naprawdę dobra! Przeczytaj kawały, które przygotowałam poniżej i przekonaj się na ile jesteś w stanie je zrozumieć. Jutro pojawi się konkurs właśnie związany z BARZELLETTA ! :)

barzelletta

barzelletta2

barzelletta3

 

:) :) :)

 

Tanti auguri a te! czyli o urodzinach po włosku

Tanti auguri a te! czyli o urodzinach po włosku

Dzisiejsze słówko dnia związane jest z urodzinami il compleanno. Jeśli chcemy się zapytać kiedy ma urodziny  pytamy: Quando è il tuo compleanno? Odpowiadamy: il mio compleanno è l’11 dicembre.

Uwaga!!

Pamiętajcie, że urodziny w języku włoskim są w liczbie pojedynczej, więc zawsze używamy czasownika w 3 osobie liczby pojedynczej.

Warto też zapamiętać, że podając datę w języku włoskim, przed dniem musimy zawsze wstawić rodzajnik. Zazwyczaj jest to rodzajnik il np. Il mio compleanno è il 10 dicembre. Wyjątkiem są liczebniki 8 i 11, zaczynające się od samogłoski np. il mio compleanno è l’8 dicembre.

 Zainspirowana kanałem Learn Italian with Lucrezia   przygotowałam dla Was kilka wyrażeń związanych z urodzinami:

 

parola20.03
A jak śpiewamy po włosku „sto lat”? :)

Dla wszystkich miłośników języka włoskiego – przygotowaliśmy specjalną ofertę – pakiet 5 lekcji wraz z zestawem tablic gramatycznych i eleganckim zaproszeniem :) Więcej informacji:

Więcej

20 wskazówek jak nauczyć się skutecznie języka obcego" + planner!

Odbierz darmowy ebook

 

Udało się!

Pin It on Pinterest