fbpx
Historia Panettone jakiej nie znacie

Historia Panettone jakiej nie znacie

Do Świąt jeszcze daleko, jednak to właśnie teraz jest najlepszy czas by poeksperymentować w kuchni z nowościami, co uchroni nas przed strzeleniem kulinarnej gafy na Boże Narodzenie. Może w tym roku ktoś z Was postanowi zmierzyć się z ciastem – legendą, Panettone. Być może ktoś z Was, aby w końcu najeść się do syta, upiecze swoje własne Panettone.

panettone-alto

Nie tylko smak i jego oszałamiająca wysokość zachwyca, ale także historia, z pozoru zwyczajna, jednak zapadająca w pamięć. Ile ludzi, tyle legend, tak jest i w przypadku pochodzenia tego ciasta. Mnie wyjątkowo przypadła do gustu jedna z nich.

Dawno dawno temu…żył sobie  Toni, skromny pomywacz na dworze Ludwika il Moro. To jemu przypadł tytuł wynalazcy najbardziej charakterystycznego dla włoskiej tradycji ciasta. Jak do tego doszło? Otóż w Wigilię Świąt Bożego Narodzenia, szef kuchni (il capocuoco) na dworze Sforzów, piekł słodkości na książęcy bankiet (il banchetto ducale). Pech chciał, iż słodkości przypaliły się i nie mogły zostać podane szacownym gościom. Toni poratował sytuacje tworząc coś „na szybko”. Zmieszał zaczyn drożdżowy z  mąką (farina), jajkami (uova), cukrem (zucchero)rodzynkami (uvetta) i kandyzowanymi owocami (canditi) by na końcu otrzymać wyjątkowo elastyczne i miękkie ciasto (un impasto).

Po upieczeniu było ono nie tylko wysokie, jego chrupiąca skórka, aromatyczny zapach suszonych owoców sprawiły, iż zostało pochłonięte w tempie błyskawicznym. Ten spektakularny i przypadkowy sukces znalazł odzwierciedlenie w nazwie ciasta. Ludwik il Moro zdecydował się, że będzie nosiło imię twórcy (il creatore).  I tak, w kulinarnym słowniku pojawiło się Pan de Toni, które z czasem przybrało nazwę Panettone.

Przez stulecia ciasto przybierało różne formy, jednak smak pozostał tak samo doskonały. Wracając do kształtów, można wyróżnić il panettone basso – NISKIE oraz il panettone alto  – WYSOKIE. Pierwsze narodziło się to wyrośnięte, później ewoluowało w niskie i tak współistnieją ze sobą dwa smakowite cuda sztuki kulinarnej:) Dzisiaj te dwie formy współistnieją obok siebie i ciężko powiedzieć, której jest bliżej do tradycji, bowiem obie są tak samo rozchwytywane przez smakoszy.

Na uwagę zasługuje postać Angelo Motta, to on, w latach 20 XIX wieku zastosował przy wypiekaniu panettone bocznych tekturek (pirottino) otaczających blaszkę do pieczenia, dzięki temu ciasto mogło rosnąc naprawdę wysoko, przybierając charakterystyczny kształt grzyba. Ten właśnie wygląd dominował przez kolejne dziesięciolecia przy produkowaniu panettone na skalę masową.

Poniżej historia panettone w obrazkach:)

 

legenda
 

 

Wielkanoc we Włoszech

Wielkanoc we Włoszech

Buona Pasqua a tutti Voi!

12799046_243489959330553_5121484397799926197_n

 

Włoska Wielkanoc różni się od polskiej pod wieloma względami. Włoskie przysłowie Natale con i tuoi, Pasqua con chi vuoi (Boże Narodzenie z rodziną, a Wielkanoc z kim chcesz) najlepiej odzwierciedla charakter tych Świąt dla przeciętnego mieszkańca pięknej Italii. Przede wszystkim należy pamiętać, że na ogół dla Włochów Wielkanoc to radosne biesiadowanie w gronie rodziny i przyjaciół, bardzo często trudno doszukać się głębszego aspektu religijnego. Nikogo nie powinien zatem dziwić fakt, że Wielkanoc jest głównie związana z jedzeniem.

W Wielką Niedzielę jest organizowany przede wszystkim uroczysty obiad, którego menu jest bardzo różnorodne i zależy od regionu, ale opiera się przede wszystkim na baraninie i jagnięcinie. W przeciwieństwie do tradycji polskich związanych z jajkami, pisankami i święconką – we Włoszech króluje baranina. Jedyne jajko, które można spotkać podczas tego okresu to ogromne jajko z czekolady skrywające w sobie zabawki i inne małe prezenty. Trzecim symbolem Świąt jest też tradycyjna babka z migdałami zwana Colomba, czyli gołębica.

come-preparare-la-colomba-in-casa_c04510763a844a50caedb5b071234773

Zachęcam pasjonatów języka włoskiego do zapoznania się z podstawowym słownictwem związanym z Wielkanocą.

 

parola.pasqua

 

parola.pasqua2

Dla osób znających dobrze język włoski przygotowałam materiał w formie PDF na poziomie B1/B2 do pobrania TUTAJ. Można tam znaleźć opis tradycji wielkanocnych nie tylko we Włoszech i w Polsce, ale też w innych krajach. Materiał jest także skierowany do nauczycieli jako pomoc dydaktyczna.

Na sam koniec – to co najbardziej lubię, czyli zabawne błędy gramatyczne. Dziś znalazłam dla Was napis wykonany na murze:

 

IMG_9220

Oczywiście – osobie, która pisała to chodziło o „Jezus zmartwychwstał”, ale nieznajomość nieregularnej formy czasownika risorgere (zmartwychwstawać) sprawiła, że Jezus został porównany do popularnej włoskiej potrawy, czyli risotto… Uczmy się na błędach innych i pamiętajmy, że forma nieregularna od czasownika risorgere brzmi RISORTO!

Pozdrawiam świątecznie :)

M.

 

Wielkanoc we Włoszech

ho toccato il cielo con un dito, czyli o palcach słów kilka :)

Jak się nazywają poszczególne palce u dłoni po włosku?

Come si chiamano le dita della mano in italiano?

65065_346354755537995_4366519994425250859_n

POLLICE – kciuk – primo e più grosso dito della mano,

INDICE – palec wskazujący – il secondo dito della mano

MEDIO – palec środkowy – il terzo dito della mano

ANULARE  – palec serdeczny – quarto dito della mano dove, di solito, si porta l’anello.

MIGNOLO – mały palec – il quinto e più piccolo dito della mano e del piede.

Uwaga:

Dłoń to la mano (rodzaj żeński), liczba mnoga jest nieregularna le mani.

Jeden palec to dito, liczba mnoga jeśli mówimy o wszystkich palcach to LE DITA, natomiast jeśli tylko o kilku (na przykład dwóch) to I DITI.

LE ALTRE ESPRESSIONI:

mostrare a dito –  indicare, additare alla riprovazione (wytykać palcami)

legarsela al dito –  ricordare le offese per vendicarsene al momento opportuno (zapamiętać sobie, zapamiętać urazę)

sapere le cose sulla punta delle dita-  conoscere a fondo  (mieć coś w małym palcu)

mettere il dito sulla (o nella) piaga – individuare il punto debole o delicato di una situazione (dotknąć palcem rany – znaczenie przenośne)

non muovere un dito a favore di qlcu –  non prestargli il minimo aiuto (palcem nie kiwnąć w czyjejś obronie)

contarsi sulle dita – essere in pochi  (na palcach u jednej ręki można policzyć)

toccare il cielo con un dito – raggiungere il colmo della felicità (być w siódmym niebie)

mordersi le dita – provare rabbia, ira o rimpianto, pentimento e sim.  (gryźć palce ze złości)

leccarsi le dita –  gustare moltissimo un cibo  (o czymś smacznym – palce lizać)

non sollevare/ non alzare un dito – non accennare nessun gesto; non fare nulla (nie kiwnąć palcem)

immagine-timeline-come-pensi-di-toccare-il-cielo

avere il pollice verde – essere particolarmente abile nel giardinaggio  (mieć dar do ogrodnictwa)

croppedimage400536-re_pasticci_pollice_verde

20 wskazówek jak nauczyć się skutecznie języka obcego" + planner!

Odbierz darmowy ebook

 

Udało się!

Pin It on Pinterest